[ سوره يوسف ‹ 12 › : آيات 58 تا 62 ] وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْه فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَه مُنْكِرُونَ ‹ 58 › وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَ لا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ‹ 59 › فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِه فَلا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي وَلا تَقْرَبُونِ ‹ 60 › قالُوا سَنُراوِدُ عَنْه أَباه وَإِنَّا لَفاعِلُونَ ‹ 61 › وَقالَ لِفِتْيانِه اجْعَلُوا بِضاعَتَهُمْ فِي رِحالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَها إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ‹ 62 › ترجمه : 58 - برادران يوسف آمدند و بر او وارد شدند ، او آنها را شناخت ، ولى آنها وى را نشناختند . 59 - و هنگامى كه ( يوسف ) بارهاى آنها را آماده ساخت گفت ( دفعه آينده ) آن برادرى را كه از پدر داريد نزد من آوريد ، آيا نمىبينيد من حق پيمانه را ادا مىكنم و من بهترين ميزبانانم ؟ ! 60 - و اگر او را نزد من نياوريد نه كيل ( و پيمانه اى از غله ) نزد من خواهيد داشت و نه ( اصلا ) نزديك من شويد ! 61 - گفتند ما با پدرش گفتگو خواهيم كرد ( و سعى مىكنيم موافقتش را جلب نمائيم ) و ما اين كار را خواهيم كرد . 62 - ( سپس ) به كارگزاران خود گفت آنچه را به عنوان قيمت پرداخته‌اند در بارهايشان بگذاريد شايد آن را پس از مراجعت به خانواده خويش بشناسند و شايد برگردند .