بلكه يك سلسله اوصاف عمومى براى همه آنها است . ولى مردم باايمان كه روحى بزرگ ، و فكرى بلند ، و سينه اى گشاده ، و ظرفيتى وافر دارند ، نه دگرگونيهاى روزگار آنها را تكان مىدهد ، نه سلب نعمتها آنان را به ناسپاسى و نوميدى مىكشاند ، و نه روى آوردن نعمتها آنها را در غرور و غفلت فرو مىبرد . لذا در آخرين آيه كه از اين به عنوان يك استثنا ياد مىكند بجاى كلمه « ايمان » صبر و استقامت را به كار مىبرد ( دقت كنيد ) . ميزان كم ظرفيتى 3 - نكته ديگرى كه بايد به آن توجه كرد اين است كه در هر دو مورد ( هم مورد سلب نعمت پس از اعطاى آن ، و هم مورد اعطاى نعمت پس از سلب آن ) تعبير به « اذقنا » كه از ماده اذاقه بمعنى چشانيدن است شده ، اشاره به اينكه آنها بقدرى كم ظرفيتند كه حتى اگر مختصر نعمتى به آنها داده شود و سپس آن را از آنها بگيريم داد و فرياد و ناسپاسيشان بلند مىشود و نيز اگر بعد از ناراحتيها مختصر نعمتى به آنها برسد چنان ذوق زده مىشوند كه سر از پا نمىشناسند ! نعمتها همه موهبت است 4 - جالب اينكه در آيه اول نعمت را با كلمه « رحمت » بيان كرده ، و در آيه دوم با همان كلمه « نعمت » و اين ممكن است اشاره به آن باشد كه نعمتهاى الهى همه از طريق تفضل و رحمت خدا به انسان مىرسد ، نه از طريق استحقاق ، و اگر بنا بود نعمتها جنبه استحقاقى پيدا كند گروه كمى مشمول آن مىشدند ،