[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 8 تا 11 ] وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ ما يَحْبِسُه أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ وَحاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِه يَسْتَهْزِؤُنَ ‹ 8 › وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْه إِنَّه لَيَؤُسٌ كَفُورٌ ‹ 9 › وَلَئِنْ أَذَقْناه نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْه لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنِّي إِنَّه لَفَرِحٌ فَخُورٌ ‹ 10 › إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ‹ 11 › ترجمه : 8 - و اگر مجازات را تا زمان محدود از آنها به تاخير اندازيم ( از روى استهزا ) مىگويند چه چيز مانع آن شده ؟ ! آگاه باشيد آن روز كه به سراغشان مىآيد هيچ چيز مانع آن نخواهد بود و آنچه را مسخره مىكردند دامنشان را مىگيرد ! 9 - و اگر به انسان نعمتى بچشانيم سپس از او بگيريم بسيار نوميد و ناسپاس خواهد بود . 10 - و اگر نعمتهايى پس از شدت و ناراحتى به او برسانيم مىگويد مشكلات از من بر طرف شد و ديگر باز نخواهد گشت و غرق شادى و غفلت و فخر فروشى مىشود . 11 - مگر آنها كه ( در سايه ايمان راستين ) صبر و استقامت ورزيدند و عمل صالح انجام دادند ، كه براى آنها آمرزش و اجر بزرگى است . تفسير : مؤمنان پر ظرفيت و افراد بىايمان كم ظرفيتند در اين آيات - به تناسب بحثى كه در باره افراد بىايمان گذشت - گوشه هايى از حالات روانى و نقاط ضعف اخلاقى اين گونه افراد تشريح شده ، همان نقاط ضعفى كه انسان را به راههاى تاريك و فساد مىكشاند .