تقسيم ارزاق و تلاش براى زندگى در مورد « رزق » بحثهاى مهمى است كه قسمتى از آن را در اينجا از نظر مىگذرانيم : 1 - « رزق » - همانگونه كه گفتيم - در لغت بمعنى بخشش مستمر و متداوم است اعم از اينكه مادى باشد يا معنوى ، بنا بر اين هر گونه بهره اى را كه خداوند نصيب بندگان مىكند از مواد غذايى و مسكن و پوشاك ، و يا علم و عقل و فهم و ايمان و اخلاص به همه اينها رزق گفته مىشود ، و آنها كه مفهوم اين كلمه را محدود به جنبه‌هاى مادى مىكنند ، توجه به موارد استعمال آن دقيقا ندارند ، قرآن در باره شهيدان راه حق مىگويد بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ : « آنها زنده‌اند و نزد پروردگار شان روزى مىبرند » ( آل عمران - 169 ) روشن است كه روزى شهيدان ، آن هم در جهان برزخ ، نعمتهاى مادى نيست ، بلكه همان مواهب معنوى است كه حتى تصورش براى ما در اين زندگى مادى مشكل است . 2 - مساله تامين نيازمنديهاى موجودات زنده - و به تعبير ديگر رزق و روزى آنها - از جالبترين مسائلى است كه با گذشت زمان و پيشرفت علم ، پرده از روى اسرار آن برداشته مىشود ، و صحنه‌هاى شگفت انگيز تازه اى از آن بوسيله علم فاش مىگردد . در گذشته همه دانشمندان در فكر بودند كه اگر در اعماق درياها موجودات زنده اى وجود داشته باشد غذاى آنها از چه راهى تامين مىشود ، زيرا ريشه اصلى غذاها به نباتات و گياهان باز مىگردد كه آن هم نيازمند به نور آفتاب است ، و در اعماق بيش از 700 متر مطلقا نورى وجود ندارد و يك شب تاريك ابدى بر آن سايه افكنده است . ولى به زودى روشن شد كه نور آفتاب ، گياهان ذره بينى را در سطح آب ، و در بستر امواج پرورش مىدهد ، و هنگامى كه مرحله تكاملى خود را پيمود ، همچون ميوه رسيده اى ، به اعماق دريا فرو مىرود ، و سفره نعمت را براى موجودات زنده ژرفناى آب فراهم مىسازند .