3 - در چه زمانى زكات واجب شد ؟ از آيات مختلف قرآن از جمله آيه 156 سوره اعراف ، و آيه 3 سوره نمل ، و آيه 4 سوره لقمان ، و آيه 7 سوره فصلت كه همه از سوره‌هاى مكى هستند ، چنين استفاده مىشود كه حكم وجوب زكات در مكه نازل شده است ، و مسلمانان موظف به انجام اين وظيفه اسلامى بوده‌اند ، ولى به هنگامى كه پيامبر ص به مدينه آمد و پايه حكومت اسلامى را گذارد و طبعا نياز به تشكيل بيت المال پيدا كرد ، از طرف خداوند ماموريت يافت كه زكات را از مردم شخصا بگيرد ( نه اينكه خودشان به ميل و نظر خود در مصارف آن صرف كنند ) . آيه شريفه خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً . . . ( سوره توبه 103 ) در اين هنگام نازل ، شد ، و مشهور اين است كه اين در سال دوم هجرت بود ، سپس مصارف زكات به طور دقيق در آيه مورد بحث كه آيه 60 سوره توبه است بيان گرديد ، و جاى تعجب نيست كه تشريع اخذ زكات در آيه 103 باشد و ذكر مصارف آن كه مىگويند در سال نهم هجرت نازل شده در آيه 60 ، زيرا مىدانيم آيات قرآن بر طبق تاريخ نزول جمعآورى نشده ، بلكه به فرمان پيامبر ص هر كدام در مورد مناسب قرار داده شده است . 4 - منظور از « مؤلفة قلوبهم » چه اشخاصى هستند ؟ آنچه از تعبير « مؤلفة قلوبهم » فهميده مىشود آن است كه يكى از مصارف زكات كسانى هستند كه به خاطر ايجاد الفت و محبت به آنها زكات داده مىشود ، ولى آيا منظور از آن كفار و غير مسلمانانى است كه به خاطر استفاده از همكارى آنها در جهاد از طريق كمك مالى تشويق مىشوند ؟ يا مسلمانان ضعيف الايمان را نيز شامل مىگردد ؟