* ( عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ) . [ سوره التوبة ‹ 9 › : آيات 62 تا 63 ] يَحْلِفُونَ بِاللَّه لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّه وَرَسُولُه أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوه إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ ‹ 62 › أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّه مَنْ يُحادِدِ اللَّه وَرَسُولَه فَأَنَّ لَه نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ ‹ 63 › ترجمه : 62 - براى شما ، سوگند به خدا ياد مىكنند تا شما را راضى كنند ، در حالى كه شايسته تر اين است كه خدا و رسولش را راضى سازند ، اگر ( راست مىگويند و ) ايمان دارند . 63 - آيا نمىدانند هر كس با خدا و رسولش دشمنى كند ، براى او آتش دوزخ است كه جاودانه در آن مىماند ، اين يك رسوايى بزرگ است ! شان نزول : از گفتار بعضى از مفسران چنين استفاده مىشود كه در آيه فوق مكمل آيه گذشته است ، و طبعا در همان شان نزول نازل شده ، ولى جمعى ديگر از مفسران ، شان نزول ديگرى براى اين دو آيه نقل كرده‌اند و آن اينكه : هنگامى كه در نكوهش تخلف كنندگان از غزوه تبوك آياتى نازل شد يكى از منافقان گفت : به خدا سوگند اين گروه نيكان و اشراف ما هستند ، اگر آنچه را « محمد » در باره آنها مىگويد راست باشد ، اينها از چهارپايان هم بدترند ، يكى از مسلمانان اين سخن را شنيد و گفت : به خدا آنچه او مىگويد حق است ، و تو از چهارپا بدترى ! اين سخن به گوش پيامبر ص رسيد به دنبال آن مرد منافق فرستاد و از او پرسيد چرا چنين