ناتوان هر قدر هم به ظاهر عظمت داشته باشند ، ابا دارد ، آنها آب را از سرچشمه مىگيرند و هر چه مىخواهند و مىطلبند ، از اقيانوس بىكران عالم هستى ، از ذات پاك پروردگار مىخواهند ، روحشان بزرگ و سطح فكرشان بلند ، و تكيه - گاهشان تنها خدا است . اشتباه نشود مفهوم توكل آن چنان كه بعضى از تحريف كنندگان پنداشته‌اند ، چشمپوشى از عالم اسباب و دست و روى دست گذاشتن و به گوشه اى نشستن نيست ، بلكه مفهومش خود سازى و بلند نظرى و عدم وابستگى به اين و آن و ژرفنگرى است ، استفاده از عالم اسباب جهان طبيعت و حيات ، عين توكل بر خدا است ، زيرا هر تاثيرى در اين اسباب است به خواست خدا و طبق اراده او است . پس از ذكر اين سه قسمت ، از صفات روحانى و نفسانى مؤمنان راستين مىگويد : آنها در پرتو احساس مسئوليت و درك عظمت پروردگار و همچنين ايمان فزاينده و بلندنگرى توكل ، از نظر عمل داراى دو پيوند محكمند ، پيوند و رابطه نيرومندى با خدا و پيوند و رابطه نيرومندى با بندگان خدا « آنها كسانى هستند كه نماز را ( كه مظهر رابطه با خداست ) بر پا مىدارند و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم در راه بندگان خدا انفاق مىكنند » ( * ( الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ) * ) . تعبير به اقامه نماز ( به جاى خواندن نماز ) اشاره به اين است كه نه تنها خودشان نماز مىخوانند بلكه كارى مىكنند كه اين رابطه محكم با پروردگار هم چنان و در همه جا بر پا باشد ، و تعبير * ( مِمَّا رَزَقْناهُمْ ) * ( از آنچه به آنها روزى داده‌ايم ) تعبير وسيعى است كه تمام سرمايه‌هاى مادى و معنوى را در بر مىگيرد ، آنها نه تنها از اموالشان بلكه از علم و دانششان ، از هوش و فكرشان ، از موقعيت و نفوذشان و از تمام مواهبى كه در اختيار دارند در راه بندگان خدا مضايقه نمىكنند