ياد خدا باشيد ، فرشتگان مقرب پروردگار و آنها كه در مقام قرب ، نزد پروردگار تواند هيچگاه از عبادت او تكبر نمىورزند ، و همواره تسبيح او مىگويند و ذات پاكش را از آنچه شايسته مقام او نيست منزه مىشمارند و در پيشگاه او سجده مىنمايند ( * ( إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِه وَيُسَبِّحُونَه وَلَه يَسْجُدُونَ ) * ) . كلمه « * ( عِنْدَ رَبِّكَ ) * » ( آنها كه نزد پروردگار تواند ) به معنى قرب مكانى نيست ، زيرا خداوند مكانى ندارد ، بلكه اشاره به قرب مقامى است ، يعنى آنها با آن همه موقعيت و مقام باز در بندگى و ياد خدا و سجده و تسبيح كوتاهى ندارند ، شما هم بايد كوتاهى نكنيد . به هنگام تلاوت آيه فوق ، سجده كردن مستحبّ است ، ولى بعضى از اهل تسنن مانند پيروان « ابو حنيفه » آن را واجب مىشمرند . بار الها قلب ما را به نور ياد خودت روشن فرما همان روشنايى كه در پرتو آن را خويش را به سوى حقيقت بگشائيم و از آن در بپاداشتن پرچم حق و پيكار با ظالمان و ستمگران و درك مسئوليتها و انجام رسالتها مدد گيريم . ( پايان سوره اعراف )