[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 194 تا 195 ] إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّه عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ‹ 194 › أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ ‹ 195 › ترجمه : 194 - آنهايى را كه غير از خدا مىخوانيد ( و پرستش مىكنيد ) بندگانى همچون خود شما هستند ، آنها را بخوانيد و اگر راست مىگوئيد بايد به شما پاسخ دهند ( و تقاضايتان را بر آورند ) . 195 - آيا ( آنها لا اقل همانند خود شما ) پاهايى دارند كه با آن راه بروند ؟ يا دستهايى دارند كه با آن چيزى را بگيرند ( و كارى انجام دهند ) ؟ يا چشمانى دارند كه با آن ببينند ؟ يا گوشهايى دارند كه با آن بشنوند ؟ ( نه ، هرگز ، هيچكدام ) بگو ( اكنون كه چنين است ) اين بتهايى را كه شريك خدا قرار داده‌ايد ( بر ضد من ) بخوانيد و براى من نقشه بكشيد و لحظه اى مهلت ندهيد ( تا بدانيد كارى از آنها ساخته نيست ! ) . تفسير : اين دو آيه هم چنان بحثهاى توحيد و مبارزه با شرك را ادامه مىدهد ، و بحثهايى را كه در اين زمينه در آيات قبل بوده تكميل مىكند ، شرك در عبادت و پرستش غير خدا را عملى سفيهانه و دور از منطق و عقل معرفى مىنمايد . دقت در مضمون اين دو آيه نشان مىدهد كه با چهار دليل ، منطق بت پرستان ابطال گرديده و سر اينكه قرآن با استدلالهاى مختلف ، پيرامون اين مساله بحث مىكند و هر زمان برهانى تازه ارائه مىدهد اين است كه « شرك » بدترين دشمن