پيامبر ص از خودش چيزى نمىداند بلكه آنچه خدا از غيب و اسرار نهان در اختيارش گذارده است مىداند ، همانگونه كه در آيه 26 و 27 از سوره جن مىخوانيم : عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِه أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ : « خداوند از تمام امور پنهانى آگاه است و هيچكس را از علم غيب خود آگاه نمىسازد مگر رسولانى كه مورد رضايت او هستند » . اصولا تكميل مقام رهبرى ، آن هم يك رهبرى جهانى و همگانى ، آن هم در تمام زمينه‌هاى مادى و معنوى ، نياز به آگاهى بر بسيارى از مسائل دارد كه از ساير مردم پوشيده است ، نه تنها آگاهى از احكام و قوانين الهى ، بلكه آگاهى بر اسرار جهان هستى و ساختمان بشر و قسمتى از حوادث آينده و گذشته ، اين بخش از علم غيب را خداوند در اختيار فرستادگان و نمايندگانش مىگذارد ، و اگر نگذارد رهبرى آنها تكميل نخواهد شد . و به تعبير ديگر : اقدامات و سخنان و گفته‌هاى آنها رنگ زمان و مكان خودشان پيدا خواهد كرد و محدود به شرائط يك عصر و يك محيط مىشود ، اما هنگامى كه از اين بخش از اسرار غيب آگاه باشند ، برنامه‌ها را آن چنان پياده مىكنند كه براى آيندگان و كسانى كه در شرائط و مقتضيات ديگر به وجود خواهند آمد نيز مفيد و كافى خواهد بود . ( براى توضيح بيشتر در زمينه « آگاهى از غيب » به جلد پنجم تفسير نمونه صفحه 245 مراجعه فرمائيد ) .