و در حديث مىخوانيم « لا تنظروا الى طول ركوع الرجل و سجوده فان ذلك شىء اعتاده و لو تركه استوحش ، و لكن انظروا الى صدق حديثه و اداء امانته » : « تنها به ركوع و سجود طولانى افراد ننگريد ، زيرا ممكن است اين « عبادت عادتى » باشد كه از تركش ناراحت شود و لكن به راستگويى و اداء امانت آنها دقت كنيد » زيرا راستى و امانت از ايمان سرچشمه مىگيرد در حالى كه ركوع و سجود عادتى با كفر و نفاق هم سازگار است ) . [ سوره التوبة ‹ 9 › : آيات 56 تا 57 ] وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّه إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَما هُمْ مِنْكُمْ وَلكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ ‹ 56 › لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْه وَهُمْ يَجْمَحُونَ ‹ 57 › ترجمه : 56 - و به خدا سوگند مىخورند كه آنها از شما هستند در حالى كه از شما نيستند ، ولى آنها گروهى هستند كه مىترسند ( و وحشت دارند لذا دروغ مىگويند ) . 57 - اگر پناهگاه يا غارها يا راهى در زير زمين بيابند به سوى آن حركت مىكنند در حالى كه با سرعت و شتاب فرار مىكنند . تفسير : نشانه ديگرى از منافقان در آيات فوق يكى ديگر از اعمال و حالات منافقان به روشنى ترسيم شده است مىگويد : آنها به خدا سوگند ياد مىكنند كه از شما هستند ( * ( وَيَحْلِفُونَ بِاللَّه إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ ) * ) . « در حالى كه نه از شما هستند و نه در چيزى با شما موافقند بلكه آنها