اين يك واقعيت است ، نه يك گفتگوى خيالى يا آرزوى دور و دراز ، چرا كه « خداوند بر هر چيز توانا است » و هر گاه اراده پيروزى آئين پاكش را كند بدون گفتگو جامه عمل به آن خواهد پوشيد ( * ( وَاللَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * ) در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد 1 - در دو آيه فوق در حقيقت از هفت طريق روى مسئله جهاد تاكيد شده است ، « نخست » از طريق خطاب به افراد با ايمان . « دوم » از طريق امر به حركت به ميدان جهاد . « سوم » به وسيله تعبير « * ( فِي سَبِيلِ اللَّه ) * » ، « چهارم » استفهام انكارى در باره تبديل دنيا به آخرت . « پنجم » تهديد به « عذاب اليم » . « ششم » تهديد به اينكه شما را از صحنه خارج مىكند و ديگران را به جاى شما مىگذارد و « هفتم » از طريق توجه به قدرت بى پايان خدا و اينكه سستيهاى شما هيچگونه زيانى به پيشرفت كارها نمىرساند بلكه هر زيانى باشد دامنگير خود شما مىشود . 2 - از آيات فوق به خوبى استفاده مىشود كه دلبستگى مجاهدان به زندگى دنيا آنها را در امر جهاد سست مىكند . مجاهدان راستين بايد مردمى پارسا و زاهد پيشه و بى اعتنا به زرق و برقها باشند ، امام على بن الحسين ع در ضمن دعائى كه براى مرزبانان كشورهاى اسلامى مىكند چنين مىگويد : « و انسهم عند لقائهم العدو ذكر دنياهم الخداعة و امح عن قلوبهم خطرات المال الفتون » : « بارالها ! فكر اين دنياى فريبنده را به هنگامى كه آنها در برابر دشمنان قرار مىگيرند از نظرشان دور فرما ، و اهميت اموال فتنه انگيز و دلربا را از صفحه قلوبشان محو نما » ( تا با دلى لبريز از عشق تو براى تو پيكار كنند ) .