سپس قرآن به تناسب بحث دنيا پرستى پيشوايان يهود و نصارى به ذكر يك قانون كلى در مورد ثروتاندوزان پرداخته ، مىگويد : « كسانى كه طلا و نقره را جمعآورى و پنهان مىكنند و در راه خدا انفاق نمىنمايند آنها را به عذاب دردناكى بشارت ده » ( * ( وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّه فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * ) . « يكنزون » از ماده « كنز » بر وزن و به معنى « گنج » است كه در اصل به معنى جمع و جور كردن اجزاء چيزى گفته مىشود لذا شتر پر گوشت را « كناز اللحم » مىنامند سپس به جمعآورى و نگهدارى و پنهان نمودن اموال و يا اشياء گران قيمت اطلاق گرديده است . بنا بر اين در مفهوم آن جمعآورى و نگاهدارى و گاهى پنهان كردن نيز افتاده است . « ذهب » به معنى « طلا » و « فضه » به معنى « نقره » است . بعضى از دانشمندان لغت ( طبق نقل طبرسى در مجمع البيان ) در باره اين دو لغت تعبير جالبى كرده‌اند و گفته‌اند : اينكه به « طلا » « ذهب » گفته مىشود براى آن است كه به زودى از دست مىرود و بقايى ندارد ( ماده « ذهاب » در لغت به معنى رفتن است ) و اينكه به « نقره » « فضه » گفته مىشود به خاطر آن است كه به زودى پراكنده و متفرق مىگردد ( « انفضاض » در لغت به معنى پراكندگى است ) و براى پى بردن به چگونگى حال اين گونه ثروتها همين نامگذارى آنها كافى است ! . از آن روز كه جامعه‌هاى انسانى شكل گرفت مسئله مبادله فرآورده‌هاى مختلف در ميان انسانها رواج داشت ، هر كس ما زاد احتياجات خود را از فراورده‌هاى كشاورزى و دامى و غير آن در معرض فروش قرار مىداد ، ولى در آغاز مبادله‌ها همواره به صورت مبادله جنس به جنس بود ، زيرا پول اختراع نشده بود ، و از آنجا كه مبادله جنس به جنس مشكلات فراوانى ايجاد مىكرد ، زيرا چه بسا افراد