نخواهد ماند » ( 1 ) . احاديث ديگرى نيز به همين مضمون از پيشوايان اسلام نقل شده است . گروهى از مفسران نيز اين تفسير را ذيل آيه ذكر كرده‌اند . ولى تعجبآور اين است كه نويسنده « المنار » نه تنها در اينجا تفسير فوق را نپذيرفته بلكه به تناسب وارد بحث پيرامون احاديث مهدى ع شده ، و با تعصب خاصى كه در برابر شيعه دارد و به هر بهانه اى از حملات ناجوانمردانه فروگذار نمىكند به كلى احاديث مربوط به « مهدى » را انكار كرده و آنها را متضاد ! و غير قابل قبول شمرده است ! به گمان اين كه عقيده به وجود مهدى تنها مربوط به شيعه و يا آنها كه به تشيع تمايل دارند مىباشد ! و از اين گذشته اعتقاد به وجود مهدى را عاملى براى ركود و عقبماندگى شمرده است . به همين دليل ناگزيريم - به طور كاملا فشرده بحثى در زمينه روايات مربوط به ظهور مهدى ع و بحثى هم پيرامون آثار اين عقيده در پيشرفت جامعه اسلامى و مبارزه با ظلم و فساد ايراد كنيم ، تا روشن شود هر گاه پاى تعصب به ميان آيد علم و دانش از در ديگر فرار خواهد كرد و مفسر نامبرده با اين كه اطلاعات قابل ملاحظه اى در مسائل اسلامى دارد اما به خاطر اين نقطه ضعف ( تعصب شديد ) چگونه بعضى از حقائق روشن را وارونه ديده است ! . روايات اسلامى پيرامون ظهور مهدى ( ع ) گرچه كتابهاى فراوانى به وسيله دانشمندان اهل سنت ، و علماى شيعه پيرامون احاديث مربوط به قيام مهدى نوشته شده است ، ولى به عقيده ما چيزى گوياتر و در عين حال فشرده تر از نامه اى كه گروهى از دانشمندان « حجاز » در پاسخ يكى از سؤال كنندگان فرستاده‌اند نيست ، لذا عين ترجمه آن را ذيلا از نظر

--> 1 - نور الثقلين جلد 2 صفحه 211 .