پيامبرش را از راهى كه مىداند خواهد داد ، و به طريقى كه خودش اراده كرده او را يارى مىدهد « همانند آنچه در آيه 54 سوره مائده مىخوانيم : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِه فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّه بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَه . . . » « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد كسى كه از شما از دين خود مرتد شود زيانى به خدا نمىرساند ، زيرا خداوند به زودى گروهى را برمىانگيزد كه هم او آنها را دوست مىدارد و هم آنها خدا را » . گذشته و امروز در گرو اين دستور است : 3 - ممكن است كسانى چنين فكر كنند ، آنچه در آيات بالا آمده مخصوص مسلمانان نخستين است و متعلق به تاريخ گذشته ، ولى اين اشتباه بزرگى است ، اين آيات نه تنها ديروز بلكه امروز و فرداى مسلمانان را در برمىگيرد . اگر آنها داراى ايمان محكم و آمادگى براى جهاد و فداكارى و در صورت لزوم هجرت نباشند ، و منافع مادى خويش را بر رضاى خدا مقدم بشمرند ، و به - خاطر دلبستگىهاى زياد به زن و فرزند و مال و ثروت و تجملات زندگى از فداكارى مضايقه كنند ، آينده آنها تاريك است ، نه تنها آينده ، امروز هم در خطر خواهند بود ، و همه ميراثهاى گذشته و افتخاراتشان از ميان خواهد رفت ، منابع حياتيشان به دست ديگران خواهد افتاد ، و زندگى براى آنان مفهومى نخواهد داشت ، كه « زندگى ايمان است و جهاد در سايه ايمان » ! آيات فوق به عنوان يك شعار بايد به تمام فرزندان و جوانان مسلمانان تعليم گردد ، و روح فداكارى و سلحشورى و ايمان در آنها زنده شود ، و بتوانند ميراثهاى خود را پاسدارى كنند .