تفسير : همه چيز فداى هدف و براى خدا آخرين وسوسه و بهانه اى كه ممكن بود براى گروهى از مسلمانان در برابر دستور پيكار با بت پرستان پيدا شود - و طبق بعضى از تفاسير پيدا شد - اين بود كه آنها فكر مىكردند كه از يك سو در ميان مشركان و بت پرستان ، خويشاوندان و بستگان نزديك آنها وجود دارند ، گاهى پدر مسلمان شده و پسر در شرك باقى مانده ، گاهى به عكس پسران راه توحيد را پيش گرفته‌اند و پدران هم چنان در تاريكى شرك باقى مانده‌اند ، و همچنين در مورد برادران و همسران و عشيره و قبيله ، اگر بنا شود با همه مشركان پيكار كنند بايد از خويشاوندان و قبيله خود چشم بپوشند ! . از سوى ديگر سرمايه‌ها و تجارت آنان تا حد زيادى در دست مشركان بود ، با آمد و شد آنها به مكه آن را رونق مىبخشيدند . و از سوى سوم خانه‌هاى مرفه و نسبتا آبادى در مكه داشتند كه در صورت درگيرى با مشركان ممكن بود به ويرانى بكشد ، و يا با تعطيل مراسم حج از طرف مشركان از ارزش و استفاده بيفتد . آيات فوق ناظر به حال اين گونه اشخاص است ، و با بيان قاطعى به آنها پاسخ صريح مىدهد ، نخست مىگويد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد پدران و برادران خود را در صورتى كه كفر را بر ايمان مقدم دارند يار و ياور و متحد و ولى خود قرار ندهيد » ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَإِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الإِيمانِ ) * )