* ( ثَمَناً قَلِيلًا فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِه ) * ) . در روايتى چنين آمده كه « ابو سفيان » غذايى ترتيب داد و جمعى از مردم را به مهمانى فرا خواند تا از اين طريق عداوت آنها را در برابر پيامبر اسلام ص برانگيزد . بعضى از مفسران آيه فوق را اشاره به اين داستان دانسته‌اند ، ولى ظاهر اين است كه آيه مفهوم وسيعى دارد كه اين ماجرا و ساير ماجراهاى بت پرستان را شامل مىشود كه براى حفظ منافع مادى و زودگذر خويش از آيات خدا چشم پوشيدند . بعد مىگويد : « چه عمل بدى آنها انجام مىدادند » ( * ( إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ) . هم خود را از سعادت و هدايت و خوشبختى محروم مىساختند ، و هم سد راه ديگران مىشدند ، و چه عملى از اين بدتر كه انسان هم بار گناه خويش را بر دوش كشد و هم بار گناه ديگران را . در آخرين آيه مورد بحث بار ديگر گفتار سابق را تاكيد مىكند كه : « اين مشركان اگر دستشان برسد ، در باره هيچ فرد با ايمانى كمترين ملاحظه خويشاوندى و عهد و پيمان را نخواهند كرد » ( * ( لا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَلا ذِمَّةً ) * ) . « چرا كه اينها اصولا مردمى تجاوزكارند » . ( * ( وَأُولئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ ) * ) . نه تنها در باره شما ، در مورد هر كس كه توانايى داشته باشند دست به تجاوز مىزنند . گرچه مضمون آيه فوق بحثى را كه در آيات گذشته آمده تاكيد مىكند ، ولى تفاوت و اضافه اى نسبت به آن دارد ، و آن اينكه در آيات گذشته سخن از ياران پيامبر ص و مسلمانانى بود كه در گرد او بودند ، ولى در اين آيه سخن