پيمان آنها ، به على ع گفت : اى فرزند ابو طالب اگر كسى از ما بعد از گذشتن اين چهار ماه بخواهد پيامبر را ملاقات كند و مسائلى را با او در ميان بگذارد و يا سخن خدا را بشنود ، آيا در امنيت خواهد بود ؟ ! على ع فرمود آرى ، زيرا خداوند فرموده « * ( وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْه ) * . . . » ( 1 ) و به اين ترتيب سختگيرى فوق العاده اى كه از آيه اول استفاده مىشود ، با نرمشى كه در آيه دوم به كار رفته ، تعديل مىگردد ، و راه و رسم تربيت همين است كه هميشه شدت عمل را با نرمش بياميزند و از آن معجونى شفا بخش بسازند . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد . 1 - منظور از « اشهر حرم » در اينجا چيست ؟ گرچه مفسران در اين باره بسيار صحبت كرده‌اند ولى با توجه به آيات گذشته ظاهر اين است كه منظور از آن ، همان چهار ماه مهلت است كه براى مشركان مقرر گرديده كه آغاز آن روز دهم ذى الحجه سال نهم هجرى و پايان آن روز دهم ماه ربيع الثانى سال بعد بود ، و اين تفسير را بسيارى از محققان پذيرفته‌اند ، و مهمتر اينكه در روايات متعددى نيز به آن تصريح شده است ( 2 ) . 2 - آيا نماز و زكات شرط قبول اسلام است ؟ از آيات فوق در به دو نظر چنين استفاده مىشود كه براى قبول توبه بت پرستان ،

--> 1 - تفسير برهان جلد 2 صفحه 106 و تفسير فخر رازى جلد 15 صفحه 226 . 2 - در تفسير نور الثقلين جلد 2 ذيل آيه مورد بحث چند حديث در اين زمينه نقل شده است .