است و اگر نيك بينديشيد همه نابسامانيهايتان در پرتو آن ، سامان مىيابد ، نه اينكه سودى براى خدا و پيامبر در بر داشته باشد . بعد به مخالفان متعصب و لجوج هشدار مىدهد كه « اگر از اين فرمان كه ضامن سعادت خودتان است سرپيچى كنيد بدانيد هرگز نمىتوانيد خداوند را ناتوان سازيد و از قلمرو قدرت او بيرون رويد » ( * ( وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّه ) * ) . و در پايان اين آيه به كسانى كه با سرسختى مقاومت مىكنند اعلام خطر مىنمايد و مىگويد : « كافران بتپرست را به عذاب دردناك بشارت ده » ( * ( وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * ) . همانگونه كه سابقا هم اشاره كرديم اين الغاى يك جانبه پيمانهاى مشركان مخصوص كسانى بود كه نشانه هايى بر آمادگى براى پيمان شكنى از آنها ظاهر شده بود ، لذا در آيه بعد يك گروه را استثنا كرده ، مىگويد : « مگر آن دسته از مشركين كه با آنها پيمان بسته‌ايد و هيچگاه بر خلاف شرائط پيمان گام برنداشتند و كم و كسرى در آن ايجاد نكردند ، و نه احدى را بر ضد شما تقويت نمودند » ( * ( إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَلَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً ) * ) . « در مورد اين گروه تا پايان مدت بعهد و پيمانشان وفادار باشيد » ( * ( فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ ) * ) . « زيرا خداوند پرهيزكاران و آنها را كه از هر گونه پيمان شكنى و و تجاوز اجتناب مىكنند دوست مىدارد » « * ( إِنَّ اللَّه يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ) * » .