شك نيست كه موازنه و برترى قوا به ظاهر يكى از عوامل پيروزى است ، ولى چه چيز سبب مىشد كه اين تفاوت بزرگ و چشمگير به سود مسلمانها جبران گردد ؟ پاسخ اين سؤال مهم را قرآن با سه تعبير در دو آيه فوق بيان كرده است در يك جا مىگويد : « * ( عِشْرُونَ صابِرُونَ ) * » « بيست نفر با استقامت » « و * ( مِائَةٌ صابِرَةٌ ) * » « يكصد نفر با استقامت » . يعنى روح استقامت و پايدارى كه ثمره درخت ايمان است سبب مىشد كه هر يك نفر در برابر ده نفر استقامت كنند و بر آنها پيروز گردند . و در جاى ديگر مىگويد « * ( بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ ) * » يعنى عدم آگاهى آنها از هدفشان و آگاهى شما نسبت بهدف مقدستان ، كمبود نفرات را جبران مىكند . و در جاى ديگر تعبير به « اذن اللَّه » مىكند ، يعنى امدادهاى الهى و كمكهاى غيبى و معنوى و لطف و رحمت پروردگار شامل حال چنين مجاهدان با ايمان و پر استقامت است . امروز نيز مسلمانان در برابر دشمنان نيرومندى قرار دارند ، اما عجب اين است كه در بسيارى از ميدانهاى جنگ نفرات مسلمين بسيار از دشمن برترى دارند ، ولى باز هم اثرى از پيروزى نيست و درست در جهت عكس « مسلمين نخستين » گام بر مىدارند . اينها بخاطر آن است كه آگاهى كافى متاسفانه در مسلمانان امروز نيست ، روح استقامت را به خاطر تسليم شدن در برابر عوامل فساد و زرق و برق مادى از دست داده‌اند ، حمايتهاى الهى نيز بخاطر آلودگى به گناه از آنها سلب شده است در نتيجه به چنين سرنوشتى گرفتار شده‌اند ! ولى راه بازگشت هنوز باز است و اميدواريم روزى فرا رسد كه مفهوم آيات