كه هزار گونه اختلاف و شكاف اجتماعى ميان طبقه فقير و غنى بوده و آقا كوچك و بزرگ اين قبيله و آن قبيله وجود داشت شكافهايى كه در سايه اسلام پر شد و آثار آن بر طرف گشت آن چنان كه قرآن در جاى ديگر ميگويد وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّه عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِه إِخْواناً « اين نعمت بزرگ خدا را به خاطر داشته باشيد كه شما با هم دشمن بوديد او در ميان دلهايتان الفت ايجاد كرد و در پرتو نعمتش برادر يك دگر شديد ( آل عمران 103 ) . [ حلقه اتصال ايمان ] 2 - اين قانون تنها مربوط به مسلمانان نخستين نبوده امروز هم كه اسلام سايه خود را بر سر هشتصد ميليون مسلمان جهان گسترده و از نژادهاى مختلف و اقوام كاملا متفاوت و گروه‌هاى اجتماعى متنوع پيروانى دارد هيچ حلقه اتصالى نمىتواند آنها را بهم متحد و مربوط سازد ( جز حلقه اتصال ايمان و توحيد ) اموال ، ثروتها و تشويقهاى مادى و كنگره‌ها و كنفرانسها به تنهايى كارى از آنها ساخته نيست بايد همان شعله اى در دلها افروخته شود كه در قلوب مسلمانان نخستين بود و نصرت و پيروزى نيز تنها از همين راه اخوت اسلامى ميسر است . در آخرين آيه مورد بحث براى تقويت روحيه پاك پيامبر ص روى سخن را به او كرده مىگويد : « اى پيامبر خداوند و اين مؤمنانى كه از تو پيروى ميكنند براى حمايت تو كافى هستند » و با كمك آنها مىتوانى به هدف خود نائل شوى ( * ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّه وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . بعضى از مفسران نقل كرده‌اند كه اين آيه هنگامى نازل شد كه طائفه يهود « بنى قريظه » و « بنى نضير » به پيامبر ص گفتند ما حاضريم تسليم تو شويم و از تو پيروى كنيم ( و ترا يارى خواهيم كرد ) آيه بالا نازل شد و به پيامبر ص هشدار داد كه به آنها اعتماد و تكيه نكند ، بلكه تكيه گاه خود را تنها خدا و مؤمنان