تفسير : يك سنت تغييرناپذير ! در اين آيات به يك « سنت هميشگى الهى » در باره اقوام و ملتها اشاره شده تا اين تصور پيش نيايد كه آنچه در باره سرنوشت مشركان ميدان بدر و سرانجام شوم آنها گذشت يك حكم استثنايى و اختصاصى بوده است ، بلكه اين اعمال از هر كس در گذشته سر زده ، و يا در آينده سر زند ، چنان نتائجى ببار خواهد آورد . نخست مىگويد : « چگونگى حال مشركان قريش همانند دودمان فرعون و آنها كه پيش از او بودند مىباشد » ( * ( كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) * ) « همانها كه آيات خدا را انكار كردند و خداوند آنها را به گناهانشان گرفت » ( * ( كَفَرُوا بِآياتِ اللَّه فَأَخَذَهُمُ اللَّه بِذُنُوبِهِمْ ) * ) . « زيرا خداوند قوى و با قدرت است و كيفر او نيز سخت و شديد است » ( * ( إِنَّ اللَّه قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقابِ ) * ) . بنا بر اين تنها قريش و مشركان و بت پرستان مكه نبودند كه با انكار آيات الهى و لجاجت در برابر حق و در گيرى با رهبران راستين انسانيت گرفتار كيفر گناهانشان شدند ، اين يك قانون جاودانى است كه اقوام نيرومندتر و قوىتر همچون فرعونيان ، و اقوام ضعيفتر را نيز در بر مىگيرد . سپس اين موضوع را با ذكر ريشه اساسى مساله ، روشنتر مىسازد و مىگويد : « اينها همه به خاطر آن است كه خداوند هر نعمت و موهبتى را به قوم و ملتى ببخشد هيچگاه آن را دگرگون نمىسازد مگر اينكه خود آن جمعيت دگرگون شوند و تغيير يابند » ( * ( ذلِكَ بِأَنَّ اللَّه لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ ) * ) .