اتفاق تمام مسلمانان اعم از شيعه و سنى است ذكرى به ميان نيامده است ، و هيچكس را نمىيابيم كه بگويد چون نماز آيات در قرآن ذكر نشده و تنها در سنت پيامبر آمده نبايد به آن عمل كرد ، و يا اينكه چون در قرآن به بعضى از غسلها اشاره شده و سخن از ديگر غسلها به ميان نيامده است بايد از آن صرف نظر كرد ، اين منطقى است كه هيچ مسلمانى آن را نمىپذيرد . بنا بر اين هيچ اشكالى ندارد كه قرآن تنها قسمتى از موارد خمس را بيان كرده باشد و بقيه را موكول به سنت نمايد و نظير اين مسئله در فقه اسلام بسيار زياد است . ولى با اين حال بايد ببينيم كه « غنيمت » در لغت و در نظر عرف چه معنى مىدهد ؟ ! آيا راستى منحصر به غنائم جنگى است و يا هر گونه در آمدى را شامل مىشود ؟ آنچه از كتب لغت استفاده مىشود ، اين است كه در ريشه معنى لغوى اين كلمه عنوان جنگ و آنچه از دشمن به دست مىآيد ، نيفتاده است ، بلكه هر در آمدى را شامل مىشود ، به عنوان شاهد به چند قسمت از كتب معروف و مشهور لغت كه مورد استناد دانشمندان و ادباى عرب است اشاره مىكنيم : در كتاب « لسان العرب » جلد دوازدهم مىخوانيم « و الغنم الفوز بالشىء من غير مشقة . . . و الغنم ، الغنيمة و المغنم الفيء . . . و فى الحديث الرهن لمن رهنه له غنمه و عليه غرمه ، غنمه زيادته و نمائه و فاضل قيمته . . . و غنم الشيء فاز به . . . : « غنم يعنى دسترسى يافتن به چيزى بدون مشقت ، و » غنم « و » غنيمت « و » مغنم « به معنى فىء است ( فىء را نيز در لغت به معنى چيزهايى كه بدون زحمت به انسان مىرسد ذكر كرده‌اند . . . )