زياد باشد موجب بى نيازى شما نخواهد بود « . ( * ( وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَلَوْ كَثُرَتْ ) * ) . « و خداوند با مؤمنان است » ( * ( وَأَنَّ اللَّه مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . ولى چيزى كه اين تفسير را از نظر دور مىسازد اين است كه در آيات قبل و بعد همگى روى سخن با مؤمنان بوده و مفهوم آيات نشان مىدهد كه در ميان آنها يك نوع پيوند معنوى وجود دارد بنا بر اين در اين وسط در يك آيه تنها روى سخن به كفار بوده باشد بعيد به نظر مىرسد . لذا گروهى از مفسران مخاطب را مؤمنان دانسته‌اند و بهترين راه تفسير آيه طبق اين نظر چنين است : بعد از جنگ بدر - چنان كه ديديم - ميان بعضى از مسلمانان تازه كار و ضعيف الايمان بر سر تقسيم غنائم جنگى گفتگو واقع شد آيات نازل گرديد و آنها را توبيخ كرد و غنائم را دربست در اختيار پيامبر گذارد ، و او هم به طور مساوى در ميان مسلمانان تقسيم كرد سپس براى تعليم و تربيت مؤمنان ، حوادث جنگ بدر را به ياد آنها آورد كه چگونه خداوند آنها را در برابر يك گروه نيرومند پيروز كرد . اين آيه نيز همان مطلب را دنبال مىكند كه اگر شما مسلمانان از خداوند تقاضاى فتح و پيروزى كرديد خدا دعاى شما را مستجاب كرد و پيروز شديد . و اگر از اعتراض و گفتگو در برابر پيامبر ص خوددارى كنيد به سود شماست . و اگر به همان روش اعتراض آميز خود باز گرديد ما هم باز مىگرديم و شما را در چنگال دشمن تنها رها مىسازيم . و جمعيت شما هر چند زياد هم باشند بدون يارى خدا كارى از پيش نخواهند برد .