[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 175 تا 178 ] وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناه آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَه الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ ‹ 175 › وَلَوْ شِئْنا لَرَفَعْناه بِها وَلكِنَّه أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَواه فَمَثَلُه كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْه يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْه يَلْهَثْ ذلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ‹ 176 › ساءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَأَنْفُسَهُمْ كانُوا يَظْلِمُونَ ‹ 177 › مَنْ يَهْدِ اللَّه فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَنْ يُضْلِلْ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ‹ 178 › ترجمه : 175 - و براى آنها بخوان سرگذشت آن كس را كه آيات خود را به او داديم ولى ( سرانجام ) از ( دستور ) آنها خارج گشت و شيطان به او دست يافت و از گمراهان شد . 176 - و اگر مىخواستيم ( مقام ) او را با اين آيات ( و علوم و دانشها ) بالا مىبرديم ( اما اجبار بر خلاف سنت ماست لذا او را به حال خود رها ساختيم ) ولى او به پستى گرائيد و از هواى نفس خويش پيروى كرد او همچون سگ ( هار ) است كه اگر به او حمله كنى دهانش را باز و زبانش را برون خواهد كرد و اگر او را به حال خود واگذارى باز همين كار را مىكند ( گويى آن چنان تشنه دنيا پرستى است كه هرگز سيراب نمىشود ) اين مثل جمعيتى است كه آيات ما را تكذيب كردند اين داستانها را ( براى آنها ) بازگو كن شايد بينديشند ( و بيدار شوند ) . 177 - چه بد مثلى دارند گروهى كه آيات ما را تكذيب كردند ولى آنها به خودشان ستم مىكردند . 178 - آن كس را كه خدا هدايت كند هدايت يافته ( واقعى ) او است و آنها را كه ( به خاطر اعمالشان ) گمراه سازد زيانكاران ( واقعى ) آنهايند .