حتى در اين جهان نيز دوستان خدا مقياس سنجشند ، ولى از آنجا كه بسيارى از حقايق در اين عالم در پرده ابهام مىماند و در روز قيامت كه به مقتضاى وَبَرَزُوا لِلَّه الْواحِدِ الْقَهَّارِ ( ابراهيم - 48 ) روز بروز و ظهور است اين واقعيتها آشكار مىگردد . و از اينجا روشن مىشود كه چرا « موازين » جمع بسته شده است ، زيرا اولياى حق كه ترازوهاى سنجشند ، متعددند . اين احتمال نيز وجود دارد كه هر كدام از آنها در صفتى ممتاز بوده‌اند ، بنا بر اين هر يك ميزان سنجش يكى از صفات و اعمال آدمى هستند و چون اعمال و صفات انسانها مختلف است ، الگوها و ترازوهاى سنجش نيز بايد مختلف باشد . و نيز از اينجا روشن مىشود كه آنچه در بعضى از روايات مانند روايتى از امام صادق ع وارد شده كه پرسيدند ما معنى الميزان قال العدل : « معنى ميزان چيست ؟ فرمود عدل است » ( 1 ) منافاتى با آنچه گفتيم ندارد ، زيرا دوستان خداوند و مردان و زنان نمونه جهان ، مظهر عدل مىباشند ، عدل از نظر فكر و عدل از نظر عقيده و عدل از نظر صفات و اعمال ( دقت كنيد ) . در جمله بعد مىفرمايد : « آنها كه ميزانهاى سنجششان سنگين است رستگارانند و آنها كه ميزانهاى سنجششان سبك است كسانى هستند كه سرمايه وجود خود را به خاطر ظلم و ستمى كه در برابر آيات ما داشتند از دست داده‌اند » ( * ( فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُه فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَمَنْ خَفَّتْ مَوازِينُه فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ ) * ) . بديهى است منظور از سبكى و سنگينى ميزان اعمال ، سبكى و سنگينى خود ميزان نيست بلكه ارزش و وزن چيزهايى است كه با ميزان سنجيده مىشود . ضمنا تعبير « * ( خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ) * » ( سرمايه وجود خود را از دست دادند ) اشاره

--> ( 1 ) تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 5 .