* ( الأَرْضِ ) * ( 1 ) . انسانى كه نماينده خدا در روى زمين است ، و تمام منابع اين جهان در اختيار او گذارده شده ، و فرمان فرمانروائيش بر تمام اين موجودات از طرف پروردگار صادر شده است ، نبايد آن چنان خود را سقوط دهد كه از جمادى هم پستتر گردد و در برابر آن سجده كند . سپس اشاره به اختلاف استعدادها و تفاوت و مواهب جسمانى و روحى مردم و هدف از اين اختلاف و تفاوت كرده ، مىگويد : « و بعضى از شما را بر بعض ديگر درجاتى برترى داد تا به وسيله اين مواهب و امكانات كه در اختيارتان قرار داده است شما را بيازمايد » ( * ( وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما آتاكُمْ ) * ) . و در پايان آيه ضمن اشاره به آزادى انسان در انتخاب راه خوشبختى و بدبختى نتيجه اين آزمايشها را چنين بيان مىكند : « پروردگار تو ( در برابر آنها ) كه از بوته اين آزمايشها سيه روى بيرون مىآيند » سريع العقاب « و در برابر آنها كه در صدد اصلاح و جبران اشتباهات خويش بر آيند آمرزنده و مهربان است ( * ( إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقابِ وَإِنَّه لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ) * ) . تفاوت در ميان انسانها و اصل عدالت شك نيست كه در ميان افراد بشر يك سلسله تفاوتهاى مصنوعى وجود دارد

--> ( 1 ) همانطور كه راغب در كتاب مفردات گفته « خلائف » جمع « خليفه » و « خلفاء » جمع « خليف » مىباشد و خليف و خليفه هر دو به معنى جانشين و نماينده است ، گاهى گفته مىشود كه اضافه « ت » در « خليفه » براى مبالغه مىباشد ، بعضى ديگر از اهل لغت خلائف را جمع خليف و خليفه هر دو دانسته‌اند .