33 سوره ق ، مىخوانيم مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَجاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ . « بهشت براى آنها است كه خدا را از طريق ايمان به غيب بشناسند و از او بترسند ، و قلب توبه كار و مملو از احساس مسئوليت با خود در عرصه محشر بياورند . [ 2 - پاداش حسنه ده برابر است ] 2 - در آيه فوق مىخوانيم ، پاداش « حسنه » ده برابر است ، در حالى كه در بعضى ديگر از آيات قرآن تنها به عنوان « اضعافا كثيره » ( چندين برابر ) اكتفاء شده ( مانند آيه 245 سوره بقره ) و در بعضى ديگر از آيات ، پاداش پاره اى از اعمال مانند انفاق را به هفتصد برابر بلكه بيشتر مىرساند ، ( آيه 261 سوره بقره ) و در بعضى ديگر اجر و پاداش بىحساب ذكر كرده و مىگويد : إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ « آنها كه استقامت بورزند پاداشى بىحساب خواهند داشت » ( زمر آيه 10 ) . روشن است كه اين آيات هيچگونه اختلافى با هم ندارند ، در حقيقت حد اقل پاداشى كه به نيكوكاران داده مىشود ، ده برابر است و همين طور به نسبت اهميت عمل ، و درجه اخلاص آن و كوششها و تلاشهايى كه در راه آن انجام شده است ، بيشتر مىشود ، تا به جايى كه هر حد و مرزى را درهم مىشكند و جز خدا حد آن را نمىداند . مثلا انفاق كه فوق العاده در اسلام اهميت دارد پاداشش از حد معمول پاداش عمل نيك كه ده برابر است ، فراتر رفته و به « اضعاف كثيره » يا « هفتصد برابر » و بيشتر رسيده است و در مورد « استقامت » كه ريشه تمام موفقيتها و سعادتها و خوشبختيها است و هيچ عقيده و عمل نيكى بدون آن پابرجا نخواهد بود ، پاداش بىحساب ذكر شده است . از اينجا روشن مىشود كه اگر در روايات ، پاداشهايى بيش از ده برابر براى بعضى از اعمال نيك ذكر شده نيز هيچگونه منافاتى با آيه فوق ندارد . و همچنين اگر در آيه 84 سوره قصص مىخوانيم مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه خَيْرٌ مِنْها