[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 163 تا 166 ] وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَيَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ‹ 163 › وَإِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّه مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ‹ 164 › فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِه أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ‹ 165 › فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْه قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ‹ 166 › ترجمه : 163 - و از آنها درباره ( سرگذشت ) شهرى كه در ساحل دريا بود سؤال كن ، و ( بخاطر بياور ) هنگامى را كه آنها در روز شنبه تجاوز ( و طغيان در برابر قانون خدا ) مىكردند ، همان هنگام كه ماهيانشان روز شنبه ( كه روز تعطيل و استراحت - شان بود ) آشكار مىشدند اما در غير روز شنبه به سراغ آنها نمىآمدند ، اين گونه آنها را به چيزى آزمايش كرديم كه در برابر آن نافرمانى مىنمودند . 164 - و هنگامى را كه گروهى از آنها ( به گروه ديگر ) گفتند چرا جمعى ( گنهكار ) را اندرز مىدهيد كه سرانجام خداوند آنها را هلاك خواهد كرد و يا به عذاب شديدى گرفتار خواهد ساخت ( آنها را به حال خود واگذاريد تا نابود شوند ) گفتند : ( اين اندرزها ) براى اعتذار ( و رفع مسئوليت ) در پيشگاه پروردگار شماست ، به علاوه شايد آنها ( بپذيرند و از گناه بازايستند و ) تقوى پيشه كنند . 165 - اما هنگامى كه تذكراتى را كه به آنها داده شده بود فراموش كردند ، نهى كنندگان از بدى را رهايى بخشيديم و آنها را كه ستم كردند به عذاب شديدى بخاطر نافرمانىشان