[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 132 تا 133 ] وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِه مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ‹ 132 › فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَالْجَرادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفادِعَ وَالدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ ‹ 133 › ترجمه : 132 - و گفتند هر زمان آيتى براى ما بياورى كه سحرمان كنى ما به تو ايمان نمىآوريم ! 133 - سپس ( بلاها را پشت سر هم بر آنها نازل كرديم ) طوفان و ملخ و آفت گياهى و قورباغه‌ها و خون را كه نشانه هايى از هم جدا بودند بر آنها فرستاديم ( ولى باز بيدار نشدند ) و تكبر ورزيدند و جمعيت گنهكارى بودند . تفسير : بلاهاى پى در پى و رنگارنگ در اين آيات ، اشاره به مرحله ديگرى از درسهاى بيدار كننده اى كه خدا به قوم فرعون داد ، شده است ، هنگامى كه مرحله اول يعنى خشكسالى و زيانهاى مالى در آنها ، اثر بيدار كننده نگذاشت ، نوبت مرحله دوم كه مجازاتهاى سختتر و شديدتر بود فرا رسيد ، و خداوند آنها را به بلاهاى پى در پى و كوبنده كه به طور متناوب نازل مىشد ، گرفتار ساخت ، اما متاسفانه باز هم بيدار نشدند ! در نخستين آيه مورد بحث به عنوان مقدمه اى براى نزول اين بلاها مىگويد : آنها هم چنان در انكار دعوت موسى ع ، مقاومت به خرج دادند ، و « گفتند هر گاه آيتى براى ما بياورى كه بخواهى ما را با آن سحر كنى ، ما به تو ايمان نخواهيم آورد » ( * ( وَقالُوا مَهْما تَأْتِنا بِه مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ) * ) تعبير به آيه ، شايد به عنوان تمسخر بوده ، زيرا موسى ع ، معجزات خود را به عنوان آيات و نشانه‌هاى خدا معرفى مىنمود ، ولى آنها به عنوان سحر ، آن را تفسير مىكردند .