بلافاصله موسى دو معجزه بزرگ خود را كه يكى مظهر « بيم » و ديگرى مظهر « اميد » بود ، و مقام « انذار » و « بشارت » او را تكميل مىكرد ، نشان داد : نخست « عصاى خود را انداخت و به صورت اژدهاى آشكارى درآمد » ( * ( فَأَلْقى عَصاه فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ) * ) ( 1 ) . تعبير به « مبين » اشاره به اين است كه راستى تبديل به اژدها شد و چشمبندى و تردستى و سحر و مانند آنها نبود ، به خلافكارى كه ساحران بعدا انجام دادند ، زيرا در مورد آن مىگويد آنها چشمبندى كردند و عملى انجام دادند كه تصور مىشد مارهايى است كه به حركت در آمده است . ذكر اين نكته نيز لازم است كه در آيه 10 سوره نمل و 31 قصص مىخوانيم كه عصا همانند « جان » به حركت در آمد و « جان » در لغت به معنى « مارهاى باريك و سريع السير » است ، و اين تعبير با تعبير ثعبان كه به معنى اژدها و مار عظيم است ، ظاهرا سازگار نمىباشد . ولى با توجه به اينكه آن دو آيه مربوط به آغاز بعثت موسى ، و آيه مورد بحث مربوط به مقابله او با فرعون است ، مشكل حل مىشود ، گويا در آغاز كار ، خدا موسى را تدريجا با اين معجزه عظيم آشنا مىسازد ، و در صحنه اول كوچكتر و در صحنه بعد عظيمتر ظاهر مىگردد .

--> ( 1 ) « راغب » در « مفردات » احتمال داده است كه كلمه « ثعبان » از ماده « ثعب » به معنى جريان آب گرفته شده باشد زيرا حركت اين حيوان بىشباهت به نهرهايى كه بطور مارپيچ حركت مىكنند نيست .