اين حديث در واقع اشاره به آن است كه درهاى سعادت و شقاوت به روى همگان باز است هيچكس از آغاز بهشتى آفريده نشده و نه هيچكس دوزخى ، بلكه همه كس استعداد رسيدن به هر دو را دارند ، و اين اراده خود آنها است كه سرنوشتشان را تعيين مىكند ، بديهى است هنگامى كه مؤمنان با اعمال خود ، به بهشت راه يافتند و افراد ناپاك و بىايمان به دوزخ ، جاى خالى هر كدام به طور طبيعى در اختيار ديگرى قرار خواهد گرفت . و به هر حال اين آيه و اين حديث يكى از دلائل روشن نفى جبر و طرفدارى از اصل آزادى اراده است . [ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 44 تا 45 ] وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّه عَلَى الظَّالِمِينَ ‹ 44 › الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه وَيَبْغُونَها عِوَجاً وَهُمْ بِالآخِرَةِ كافِرُونَ ‹ 45 › ترجمه : 44 - و بهشتيان به دوزخيان صدا مىزنند كه ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود همه را حق يافتيم ، آيا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق يافتيد ؟ ! در اين هنگام ندا دهنده اى در ميان آنها ندا مىدهد كه لعنت خدا بر ستمگران باد ! 45 - همانها كه ( مردم را ) از راه خدا باز مىدارند و ( با القاى شبهات ) مىخواهند آن را كج و معوج نشان دهند و آنان به آخرت كافر هستند .