او را با گوش دل مىشنود و ردپاى او را با چشم خود مىبيند . در اين زمينه حديث جالبى از امام باقر ع نقل شده است كه فرمود : لما دعا نوح ربه عز و جل على قومه اتاه ابليس لعنه اللَّه فقال يا نوح ان لك عندى يدا ! اريد ان اكافيك عليها فقال نوح انه ليبغض الى ان يكون لك عندى يد فما هى ؟ قال بلى دعوت اللَّه على قومك فاغرقتهم فلم يبق احد اغويه فانا مستريح حتى ينسق قرن آخر و اغويهم ، فقال له نوح ما الذى تريد ان تكافئنى به ؟ قال اذكرنى فى ثلاث مواطن فانى اقرب ما اكون الى العبد ، اذا كان فى احداهن . اذكرنى اذا غضبت ؟ و اذكرنى اذا حكمت بين اثنين ! و اذكرنى اذا كنت مع امرأة خاليا ليس معكما احد ! ( 1 ) « هنگامى كه نوح به قوم خود نفرين كرد و هلاك آنها را از خدا خواست ( و طوفان همه را درهم كوبيد ) ابليس نزد او آمد و گفت : تو حقى بر گردن من دارى كه من مىخواهم آن را تلافى كنم ! . نوح ( در تعجب فرو رفت ) گفت : بسيار بر من گران است كه حقى بر تو داشته باشم ، چه حقى ؟ ! گفت : همان نفرينى كه در باره قومت كردى و آنها را غرق نمودى ، و احدى باقى نماند كه من او را گمراه سازم ، بنا بر اين من تا مدتى راحتم ، تا زمانى كه نسل ديگرى بپاخيزند و من به گمراه ساختن آنها مشغول شوم . نوح ( با اينكه حد اكثر كوشش را براى هدايت قوم خود كرده بود ، در عين حال ناراحت شد و ) به ابليس گفت حالا چه جبرانى مىخواهى بكنى ؟ . گفت : در سه موقع به ياد من باش ! كه من نزديكترين فاصله را به بندگان

--> ( 1 ) بحار ط جديد جلد 11 صفحه 318 .