گذشته اصلا قابل مقايسه نيست . نويسنده تفسير « المنار » در جلد هشتم در ذيل آيه مورد بحث چنين مىنويسد : يكى از رؤساى كشور آلمان روزى از يك كارخانه پارچه بافى ديدن مىكرد ، هنگام ورود در كارخانه گوسفندانى را به او نشان دادند در حالى كه مشغول چيدن پشم از آنها بودند ، پس از بازديد به هنگامى كه مىخواست از كارخانه خارج شود ، پارچه اى به عنوان هديه به او دادند و به او گفتند اين پارچه از پشم همان گوسفندانى است كه به هنگام ورود در برابر شما چيده شد ، يعنى يكى دو ساعت بيشتر طول نكشيد كه پشم از بدن گوسفند فرود آمد و پارچه جالبى براى پوشش رئيس كشور شد ! . اما متاسفانه در عصر ما ، جنبه‌هاى فرعى و حتى نامطلوب و زننده لباس بقدرى گسترش يافته كه فلسفه اصلى لباس را دارد تحت الشعاع خود قرار مىدهد . لباس عاملى شده براى انواع تجملپرستىها ، توسعه فساد ، تحريك شهوات ، خودنمايى و تكبر و اسراف و تبذير و امثال آن ، حتى گاه لباسهايى در ميان جمعى از مردم به خصوص « جوانان غربزده » ديده مىشود كه جنبه جنونآميز آن بر جنبه عقلانيش برترى دارد و به همه چيز شباهت دارد جز به لباس ، اصولا چنين به نظر مىرسد كه كمبودهاى روانى عاملى براى به نمايش گذاردن اين گونه انواع لباسهاى عجيب و غريب است ، افرادى كه نمىتوانند با كار چشمگيرى خود را به جامعه نشان دهند ، سعى دارند با لباسهاى نامانوس و غريب و عجيب وجود و حضور خود را در جامعه اثبات كنند ، و به همين دليل ملاحظه مىكنيم ، افراد با شخصيت و آنها كه داراى عقده حقارتى نيستند ، از پوشيدن اين گونه لباسها متنفرند . به هر صورت ثروتهاى عظيمى كه از طريق لباسهاى گوناگون و مدپرستيهاى مختلف و چشم هم چشميها در مساله لباس ، نابود مىشود ، رقم بسيار مهمى را