جنگ بدر را در خدمت پيغمبر ص درك كرده بودند ) برخاستند و گواهى دادند كه اين حديث را از پيامبر ص شنيده‌اند ! بعد از على ع بانوى اسلام فاطمه زهرا س و امام حسن و امام حسين و عبد اللَّه بن جعفر و عمار ياسر و قيس بن سعد و عمر بن عبد العزيز و مامون خليفه عباسى به آن استناد جستند و حتى « عمرو بن عاص » در نامه اى كه به معاويه نوشت براى اينكه به او اثبات كند به خوبى از حقايق مربوط به موقعيت على ع و وضع معاويه آگاه است صريحا مساله غدير را يادآورى كرده و خطيب خوارزمى حنفى در كتاب مناقب صفحه 124 آن را نقل كرده است ( كسانى كه مايل به توضيحات بيشتر و آگاهى از منابع مختلف اين روايات در زمينه استدلال على ع و اهل بيت و جمعى از صحابه و غير صحابه به حديث غدير هستند مىتوانند به كتاب الغدير جلد اول صفحات 159 تا 213 مراجعه كنند ، مرحوم علامه امينى استدلال به اين حديث را از « 22 تن » از صحابه و غير صحابه در موارد مختلف نقل كرده است ) . 5 - جمله آخر آيه چه مفهومى دارد ؟ ميگويند : اگر اين آيه مربوط به نصب على ع به خلافت و ولايت و داستان غدير خم است پس اين جمله آخر كه مىگويد : * ( إِنَّ اللَّه لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ) * : « خداوند قوم كافر را هدايت نمىكند » چه ارتباطى با اين مساله مىتواند داشته باشد ؟ براى پاسخ به اين ايراد كافى است بدانيم كه كفر در لغت و همچنين در لسان قرآن به معنى انكار و مخالفت و ترك است ، گاهى به انكار خدا و يا نبوت پيامبر ص اطلاق مىشود و گاهى به انكار و يا مخالفت در برابر دستورات ديگر ، در سوره آل عمران آيه 97 در مورد حج مىخوانيم : وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّه غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ : « كسانى كه دستور حج را زير پا بگذارند و با آن مخالفت نمايند به خدا زيانى نمىرسانند خداوند از همه جهانيان بىنياز است » و در سوره بقره آيه 102 درباره