و مشخص ساختن صفوف و اهداف مجاهدان ، چنين مىفرمايد : « افراد با ايمان در راه خدا و آنچه به سود بندگان خدا است پيكار مىكنند ، ولى افراد بىايمان در راه طاغوت يعنى قدرتهاى ويرانگر » . ( * ( الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّه وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ ) * ) . يعنى در هر حال زندگى خالى از مبارزه نيست منتها جمعى در مسير حق و جمعى در مسير باطل و شيطان پيكار دارند . و به دنبال آن مىگويد : « با ياران شيطان پيكار كنيد و از آنها وحشت نداشته باشيد » . ( * ( فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ ) * ) . طاغوت و قدرتهاى طغيانگر و ظالم هر چند به ظاهر بزرگ و قوى جلوه كنند ، اما از درون ، زبون و ناتوانند ، از ظاهر مجهز و آراسته آنها نهراسيد ، زيرا درون آنها خالى است و نقشه‌هاى آنها همانند قدرتهايشان سست و ضعيف است ، چون متكى به نيروى لا يزال الهى نيست . بلكه متكى به نيروهاى شيطانى مىباشد . ( * ( إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً ) * ) دليل اين ضعف و ناتوانى روشن است ، زيرا از يك سو افراد با ايمان در مسير اهداف و حقايقى گام بر مىدارند كه با قانون آفرينش هماهنگ و هم صدا است و رنگ ابدى و جاودانى دارد آنها در راه آزاد ساختن انسانها و از بين بردن مظاهر ظلم و ستم پيكار مىكنند ، در حالى كه طرفداران طاغوت در مسير استعمار و استثمار بشر و شهوات زودگذرى كه اثر آن ويرانى اجتماع و بر خلاف قانون آفرينش است تلاش و كوشش مىنمايند و از سوى ديگر افراد با ايمان به اتكاى نيروهاى معنوى آرامشى دارند كه پيروزى آنها را تضمين مىكند و به آنها قوت مىبخشد در حالى كه افراد بىايمان تكيه گاه محكمى ندارند .