* ( وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها ) * : « شفا » در اصل لغت به كناره چاه و يا خندق و مانند آن گويند ، و شايد اطلاق « شفه » بر « لب » نيز به همين مناسبت باشد ، و همچنين استعمال اين كلمه در بهبودى از بيمارى نيز بخاطر آن است كه انسان در كناره « سلامت و تندرستى » قرار مىگيرد . در جمله بالا خداوند مىگويد : شما در گذشته در لبه گودالى از آتش بوديد كه هر آن ممكن بود در آن سقوط كنيد و همه چيز شما خاكستر گردد ! ، اما خداوند شما را نجات داد و از اين پرتگاه بنقطه امن و امانى كه همان نقطه « برادرى و محبت » بود رهنمون ساخت . در اينكه منظور از « نار » در آيه آتش دوزخ است يا آتشهاى اين جهان در ميان مفسران گفتگو شده است ، ولى با توجه به مجموع آيه چنين به نظر ميرسد كه نار كنايه از جنگها و نزاعهايى بوده كه هر لحظه در دوران جاهليت به بهانه اى در ميان اعراب شعله ور مىشد ، قرآن مجيد به اين جمله اوضاع خطرناك عصر جاهليت را منعكس مىسازد كه هر لحظه خطر جنگ و خونريزى آنها را تهديد مىكرد و خداوند در پرتو نور اسلام آنها را از آن وضع نجات داد و مسلما با نجات يافتن از وضع خطرناك گذشته از آتش سوزان دوزخ نيز نجات يافتند . * ( كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه لَكُمْ آياتِه لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ) * : در پايان آيه براى تاكيد بيشتر مىگويد : « خداوند اين چنين آيات خود را روشن مىسازد تا هدايت شويد » . بنا بر اين هدف نهايى هدايت و نجات شما است و چون پاى منافع و سرنوشت شما در ميان است بايد به آنچه گفته شد اهميت فراوان دهيد . نقش اتحاد در بقاى ملتها با تمام گفتگوهايى كه در باره اثر اعجاز آميز اتحاد در پيشرفت اهداف