ديد جمعى از طايفه « اوس » و « خزرج » كه سالها با هم جنگهاى خونينى داشتند ، در نهايت صفا و صميميت گرد هم نشسته ، مجلس انسى بوجود آورده‌اند ، و آتش اختلافات شديدى كه در جاهليت در ميان آنها شعله ور بود به كلى خاموش شده است . او از ديدن اين صحنه بسيار ناراحت شد و با خود گفت اگر اينها تحت رهبرى محمد ص از همين راه پيش روند موجوديت يهود به كلى در خطر است ، در اين حال نقشه اى به نظر او رسيد ، و يكى از جوانان يهودى را دستور داد كه به جمع آنها بپيوندد ، و حوادث خونين « بغاث » ( محلى كه جنگ شديد اوس و خزرج در آن نقطه واقع شد ) به ياد آنها بياورد ، و آن حوادث را پيش چشم آنها مجسم سازد . اتفاقا اين نقشه كه با مهارت وسيله آن جوان يهودى پياده شد ، مؤثر واقع گرديد و جمعى از مسلمانان از شنيدن اين جريان به گفتگو پرداختند ، و حتى بعضى از افراد طايفه « اوس » و « خزرج » يكديگر را به تجديد آن صحنه‌ها تهديد كردند ، چيزى نمانده بود كه آتش خاموش شده ديرين بار ديگر شعله ور گردد . خبر به پيامبر ص رسيد ، فورا با جمعى از مهاجرين به سراغ آنها آمد ، و با اندرزهاى مؤثر و سخنان تكان دهنده خود آنها را بيدار ساخت . جمعيت چون سخنان آرام بخش پيامبر را شنيدند از تصميم خود برگشتند ، و سلاحها را بر زمين گذاشته ، دست در گردن هم افكنده ، بشدت گريه كردند ، و دانستند اين از نقشه‌هاى دشمنان اسلام بوده است ، و صلح و صفا و آشتى بار ديگر كينه هايى را كه ميخواست زنده شود شستشو داد . در اين هنگام چهار آيه فوق نازل شد كه در دو آيه نخست ، يهوديان اغوا كننده را نكوهش مىكند ، و در دو آيه بعد به مسلمانان هشدار مىدهد .