تكرار شد ، مهدى از فقهاى وقت سؤال كرد همه گفتند : اگر مالكان خانه‌ها راضى نباشند ملك غصبى را نمىتوان داخل مسجد الحرام كرد ، على بن يقطين اجازه خواست تا اين مسئله را از موسى بن جعفر ( ع ) سؤال كند ، مهدى به والى مدينه نوشت تا حل اين مشكل را از امام موسى بن جعفر ع بخواهد حضرت فرمود : بنويس « بسم اللَّه الرحمن الرحيم اگر خانه كعبه اول بنا شده و مردم سپس در كنار آن فرود آمده‌اند فضاى اطراف آن متعلق به خانه كعبه است ، و اگر سكونت مردم در آنجا مقدم بر خانه كعبه بوده آنها سزاوارترند » . چون پاسخ به « مهدى عباسى » رسيد بقدرى خوشحال شد كه نامه را گرفت و بوسيد ، سپس دستور داد خانه‌ها را خراب كردند ، صاحبان خانه به خدمت امام - موسى بن جعفر ع رفتند و تقاضا كردند نامه اى در اين باب به مهدى بنويسد تا قيمت خانه‌هاى آنها را رد كند . حضرت در نامه نوشت : چيزى به آنان عطا كن . او هم آنها را راضى كرد . اين دو روايت « استدلال لطيفى » در بر دارد كه با موازين متداول حقوقى نيز كاملا قابل تطبيق است ، و آن اينكه معبدى همچون خانه كعبه به هنگامى كه در زمين بكرى ساخته شود تا شعاع احتياجات خود نسبت به آن زمين اولويت دارد ، البته تا آن روز كه اين احتياج جنبه ضرورت پيدا نكرده ديگران هم مىتوانند از حريم آن استفاده كنند ، اما آن روز كه نياز مبرم پيدا شد از حق اولويت نخستين مىتوان استفاده كرد . امتيازات خانه كعبه : در اين دو آيه براى كعبه علاوه بر امتياز « نخستين پرستشگاه بودن » چهار امتياز ديگر ذكر شده است :