محمد تقي جعفري
236
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
ابلاغ شده است آمدهاند ، نه تنها اين كاروان بزرگ را به جايى نخواهند رسانيد ، بلكه آنان را در بيابانهاى بىسر و ته حيات ناآگاهانه و بىهدف گمراه و طعمهء شمشير يكديگر خواهند ساخت . مديريتهاى آنان در بارهء حيات مادى و معنوى بشر ، به حسابگران و توجيه كنندگان بدبختيها و تيره روزيها و حقكشىها تبديل خواهد گشت . 18 ، 24 - فالنّاظر بالقلب ، العامل بالبصر ، يكون مبتدأ عمله أن يعلم : أعمله عليه أم له فأن كان له مضى فيه و إن كان عليه وقف عنه ، فأنّ العامل به غير علم كالسّائر على طريق ، فلا يزيده بعده عن الطَّريق الواضح إلَّا بعدا من حاجته ، و العامل بالعلم كالسّائر على الطَّريق الواضح فلينظر ناظر سائر هو أم راجع . ( كسى كه با بينايى دلش مىنگرد و با بصيرت عمل مىكند ، آغاز كارش اين است كه بايد بداند آيا عمل او به ضرر اوست يا به نفع او ، اگر به سود اوست ، حركت خود را ادامه بدهد و اگر به ضرر او است ، از حركت باز ايستد ، زيرا كسى كه بدون علم حركت مىكند ، مانند كسى است كه بيراهه مىرود ، چنين شخصى هر اندازه كه از راه واضح دور شود ، از هدفى كه به آن نيازمند است ، دور تر مىگردد و آن كس كه بر مبناى علم عمل كند مانند كسى است كه در راه آشكار و روشن حركت مىنمايد . آن كس كه بينا است بايد بنگرد و ببيند آيا واقعا در حال حركت به پيش است يا به عقب بر مىگردد ) آغاز كار ، انسانهايى كه با دل بينا و با بصيرت عمل مىكنند ، بايد بدانند كه آن عمل به ضرر آنها است و يا به سود آنان هدف شناسى و تنظيم كار و وسائل برحسب آن ، از بهترين دلائل عقل و خرد انسانى و بينايى و بصيرت درونى او مىباشد . قرار گرفتن در تحريك انگيزهها و عواملى كه مانع از شناخت مبدأ و مسير و مقصد است ، مساوى تباه كردن سرمايهء آن زندگى است كه ارزش آن به هدفگيرى و تنظيم فعاليتهاى مغزى و روانى و عضلانى ، مشخص مىگردد . كسانى