مىخواند : * ( وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * ( 1 ) ( و بشارت بده كافران را به عذابى دردناك ) و دنبال اين آيه مباركه ، آيه كنز را مىخواند : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الأَحْبارِ وَالرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ ) * ( 2 ) ( و كسانى كه طلا و نقره را جمع و انباشته مىكنند و آنها را در راه خدا انفاق نمىنمايند ، آنان را به عذابى دردناك بشارت بده ) اين جريان ابو ذر را چند بار به عثمان گزارش دادند و او سكوت كرده بود . سپس عثمان يكى از غلامان خود را فرستاد كه به او بگويد : از آن سخنانى كه به گوش عثمان رسيده است ، خوددارى كند . ابو ذر به آن غلام گفت : آيا عثمان مرا از خواندن كتاب خدا و عيبگيرى از كسى كه امر خدا را ترك مىكند نهى مىكند پس سوگند به خدا ، رضايت خدا را با غضب عثمان جلب كنم ، براى من محبوبتر و بهتر است از اين كه خدا را با راضى ساختن عثمان به غضب در آورم . اين پاسخ ابو ذر عثمان را غضبناك نموده و آن را در دل گرفت و صبر كرد و از اظهار آن يا ترتيب اثر به آن خوددارى نمود . تا اين كه عثمان روزى در حالى كه جمعى از مردم دور او نشسته بودند . گفت : آيا جايز - است كه امام از مال ( بيت المال ) قرضى بر دارد ، و

--> ( 1 ) المجادلة آيهء 4 ( 2 ) التوبة آيهء 34 .