بمقتضى الاجتهاد فى بعض الوقايع » ( بعضى از مردم مىگويند رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم در بعضى وقايع بمقتضاى اجتهاد حكم مىكرد . ) و خود فخر رازى پس از پاسخ به اشكالات همين نظر را انتخاب كرده است . ( 1 ) احمد مصطفى المراغى در تفسير همين آيه مىگويد : « أى عفا عنك ما أدىّ إليه اجتهادك من الإذن لهم حين استأذنوك و كذّبوا عليك فى الاعتذار » ( 2 ) ( يعنى خداوند عفو كرد از تو آنچه را كه اجتهاد تو تقاضا كرد كه موقعى كه آنان از تو اذن خواستند و در عذرخواهى به تو دروغ گفتند ، به آنان اجازه دادى . ) سيد محمد رشيد رضا در تفسير آيهء مزبور مىگويد : « و قد كان الإذن المعاتب عليه اجتهادا منه فيما لا نصّ فيه من الوحى و هو جائز » ( 3 ) ( اذن پيامبر اكرم كه علت عتاب او قرار گرفت ، اجتهادى بود كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله در موردى كه نصى از وحى در آن نبوده است و اين اجتهاد جائز است و از پيامبران صلوات اللَّه عليهم واقع شده است و آنان معصوم از خطا نيستند . . . و عصمت در تبليغ وحى است . ) و عده اى ديگر از علماى اهل سنت اجتهاد را كه حتى قابل خطا بوده باشد به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم نسبت داده‌اند .

--> ( 1 ) . التفسير الكبير ج 16 ص 74 تفسير آيه عفا اللَّه عنك لم اذنت لهم . ( 2 ) . تفسير المراغى ج 4 ص 126 تفسير آيهء مزبور . ( 3 ) . تفسير المنار ج 10 ص 542 تفسير آيهء مزبور .