زهد النبي صلى الله عليه و آله و سلم 166 ، 179 - و منها في ذكر النّبىّ صلى الله عليه و آله و سلَّم : قد حقّر الدُّنيا و صغّرها ، و أهون بها و هوّنها ، و علم أنّ الله زواها عنه اختيارا و بسطها لغيره احتقارا ، فأعرض عن الدّنيا بقلبه ، و أمات ذكرها عن نفسه ، و أحبّ أن تغيب زينتها عن عينه ، لكيلا يتّخذ منها رياشا ، أو يرجو فيها مقاما . بلَّغ عن ربّه معذرا و نصح لأمّته منذرا و دعا إلى الجنّة مبشّرا و خوّف من النّار محذّرا ( و از جملهء آن خطبه است در ذكر زهد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم - آن رسول گرامى دنيا را محقر و ناچيز نمود [ آن را حقير و ناچيز ديد ] و بىاعتنائى و اهانت به آن كرد و دانست كه خداوند به علت برگزيدگى او ، دنيا را از او دور نموده و آن را به علت تحقير به ديگران گسترده است . لذا آن حضرت از ته دل از دنيا اعراض فرمود و ياد آن را از نفس خود محو كرد و دوست مىداشت كه زينت آن از چشمش غايب شود تا از آن زينت دنيوى پوشاك فخر و مباهات براى خود اتخاذ نكند يا مبادا اميد اقامت هميشگى در دنيا [ يا در آن زينتها ] داشته باشد . آن بزرگوار مردم را از طرف پروردگارش تبليغ و عذرخواهى آنانرا زائل ساخت و امت خود را در حالى كه از عواقب معصيتكارى تهديد ميكرد ، نصيحت مىفرمود و در حالى كه آنانرا بپاداش اطاعت خداوندى بشارت مىداد ، دعوت به بهشت مىنمود و در حال بر حذرداشتن مردم از نتائج كارهاى زشت ، آنانرا از آتش دوزخ مىترساند . ) معناى اعراض پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از دنيا گمان نرود كه اعراض پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم از دنيا ، ناديده گرفتن قانون هستى كه واضعش خدا است ، بوده است زيرا ناديده گرفتن قانون هستى نوعى