استدلال نموده است : * ( أَ وَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ) * [ يس 83 ] ( آيا خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده است قادر نيست بر اين كه مثل آنانرا بيافريند آرى ، [ قادر است ] و او است خداوند خلاق و عليم . ) براى تكميل اين مبحث مراجعه فرماييد به مجلد چهارم از صفحهء 298 تا 304 و مجلد پنجم از صفحهء 8 تا 11 و مجلد نهم از صفحهء 21 تا 22 و از صفحهء 280 تا 291 و مجلد دهم از صفحهء 118 تا 120 و از صفحهء 137 تا 149 و از صفحهء 270 تا 272 و مجلد يازدهم صفحهء 7 و 8 و مجلد سيزدهم از صفحهء 18 تا 23 و از صفحهء 39 تا 41 و از صفحهء 46 تا 51 و از صفحهء 85 تا 87 و از صفحهء 91 تا 93 و از صفحهء 122 تا 126 و از صفحهء 208 تا 211 و از صفحهء 225 تا 230 . آياتى فراوان در قرآن مجيد بعيد دانستن اعادهء مجدد بدن جسمانى را براى معاد ، مردود مىكند و با بيانات مختلف اعادهء مجدد بدن جسمانى را اثبات مىكند . نمونه اى از اين آيات را ذيلا متذكر خواهيم گشت . و اگر معاد روحانى بود ، هيچ نيازى به بيان حتميت اعادهء ابدان جسمانى انسانها نبود ، حد اقل خداوند در يكى از آيات مىفرمود : آنچه كه محشور خواهد گشت ارواح شما انسانها است كه پوسيدن و متلاشى شدن راهى به آنها ندارد ، در صورتى كه مىبينيم خداوند سبحان با استدلال و تمثيلهاى عالى اعادهء آنچه را كه در ظاهر متلاشى شده و پوسيده و از بين رفته است بيان مىفرمايد . نمونه اى از اين آيات عبارتست از : * ( 1 - وَضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَه قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَهِيَ رَمِيمٌ . قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ . ) * [ يس 83 و 84 ] [ اين انسان نادان را بنگريد ] ( بما مثل مىزند و خلقت اوليهء خود را فراموش مىكند و مىگويد كيست كه اين استخوانها را در حالى كه پوسيده است