محمد تقي جعفري
38
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
است پيش پاى فرزندان آدم عليه السلام هموار مىنمودند . قيامت 129 ، 136 - حتّى إذا بلغ الكتاب أجله ، و الأمر مقاديره ، و ألحق آخر الخلق بأوّله ، و جاء من أمر اللَّه ما يريده من تجديد خلقه ، أما السّماء و فطرها ، و أرجّ الأرض و أرجفها ، و قلع جبالها و نسفها و دكّ بعضها بعضا من هيبة جلالة و مخوف سطوته . ( تا آن گاه كه حكم مقرر در بارهء بندگان به پايان برسد ، و امور خلقت به تقدير نهائى و آخر مخلوقات به اول آنها ملحق گردد و امر خداوندى طبق ارادهء او براى تجديد مخلوقاتش صادر شود آسمانرا به اهتزاز در آورد و آن را بشكافد و زمين را به حركت در آورده و آن را بلرزاند و كوهها را از جا كنده و متلاشى سازد و بعضى از آن كوهها بعضى ديگر را از هيبت جلال و وحشت از سطوت او بكوبد . ) بعضى از مسائل مربوط به روز قيامت امير المؤمنين عليه السلام در بارهء برخى از مسائل مربوط به روز قيامت در سخنان خود مطالبى را فرمودهاند كه ما در اينجا آن مطالب را در پرتو آيات قرآن مجيد مطرح مىنمائيم : 1 - ناگهانى بودن آغاز قيامت آيات قرآنى با صراحت كامل مىگويد : آغاز قيامت ناگهانى است . از آن جمله : * ( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ ) * ( 1 )
--> ( 1 ) الزخرف آيه 66