محمد تقي جعفري

245

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

با ضررهائى كه به او وارد كرد پشت به او گردانيدو [ و راه خود را پيش مىگيرد ] اين دنيا بارانى اندك از رفاه بر كسى نباريدمگر اين كه رگبارى از ابر بلا و ناگواريها بر او فرو ريختشايستهء دنيا است [ وضع آن چنين است ] كه اگر بامدادان براى كسى يارى كند ، شامگاهان قيافهء زشت و خصومت به او بنمايدو اگر طرفى از اين دنيا گوارا و شيرين شود طرف ديگر آن تلخ و ناگوار خواهد بودهيچ شخصى از طراوت و عيش و عشرت دنيا برخوردار نگرددمگر اين كه از مصيبتهايش خستگى و مشقت بر او حمل كند و هيچ انسانى را در بال امن خود به شامگاه نرساند مگر اين كه بامدادان بر پرهاى وحشتآور [ ضعف كه هر چيز و هر كس به آن سوار شود مىافتد - اگر بتواند سوار شود ] خود قرار بدهد . اين دنيائى بسيار فريبنده هرچه در آنست فريب و هرچه بر روى آن است رو به فنا استدر هيچ يك از زاد و توشهء اين دنيا خيرى نيست مگر تقوى و هر كس كه از اين دنيا ( لذائذ و مطالب دنيا ) اندكى گرفت ، بسيارى از عوامل امن و اطمينان [ از نتائج ناگوار ] را به دست آوردو هر كس كه به تكاثر از امتيازات اين دنيا مبتلا گشت ، بر عوامل هلاكت خويشتن افزودو در اندك زمانى از وى جدا گشتچه بسا كسى را كه وثوق به اين دنيا داشت ، دردهاى آن او را فرا گرفتو كسى را كه به آن اطمينان نموده بود ، به خاك هلاكت انداخت و بسا چشمگيران با حشمت را كه پست گردانيدو داراى كبر و نخوتى را كه به ذلت و خوارى برگرداندسلطه و اقتدارش در گردش ( تناوبى ) و عيش آن تيره و گوارايش ناگوار و شيرينش تلخو طعام آن زهر آگين و طنابهاى آن پوسيده زنده اش در معرض مرگ و تندرستش در معرض بيمارىملك آن ربوده شده و عزيزش مغلوبو مالدارش مبتلاى نكبتو اموال همسايه اش غارت شده آيا شما در خانه‌هاى كسانى پيش از خود قرار نگرفته‌ايد كه عمرهاى آنان از شما طولانىتر بوده - 53 و آثارشان پايدارتر و آرزوهايشان دورترو عددشان از شما بيشترو سپاهيانشان از شما انبوه تر بوده استدنيا را در حد شگفتآور پرستيدند [ يا تسليم محض شدند ] و آن را به طور عجيب بر همه چيز مقدم داشتند سپس از اين دنيا كوچ كردند بدون زاد و توشه اى كه آنانرا به مقصد برساند و بدون مركبى كه سفر را سپرى نمايد آيا تاكنون اين خبر