محمد تقي جعفري

218

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

* ( مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ) * ( 1 ) ( و همچنان ما هيچ تبليغ كننده اى را پيش از تو در يك آبادى نمىفرستاديم مگر اين كه خود كامگان آنها مىگفتند ما پدرانمان را بر عقيده اى يافتيم و ما از آثار آنان پيروى مىكنيم . [ آن پيامبر ] گفت آيا اگر چه من هدايت كننده تر از آنچه را كه پدرانتان را معتقد به آن يافتيد آورده باشم ، [ آن تبهكاران ] گفتند ما به آنچه كه شما براى آن فرستاده شديد كافريم . پس ما از آنان انتقام گرفتيم ، پس بنگر كه چه شد عاقبت تكذيب كنندگان . ) 179 - * ( كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ . وَزُرُوعٍ وَمَقامٍ كَرِيمٍ . وَنَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ . كَذلِكَ وَأَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ . فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ ( 2 ) ( چقدر باغها و چشمه سارهائى را كه رها كردند [ و رفتند ] و زراعتها و مقام عزيز و نعمتى كه در آن برخوردار بودند [ از خود گذاشتند و رفتند ] ، همچنان ما آنها را به قومى ديگر واگذار نموديم آسمان و زمين براى آنان نگريستند و كسى هم انتظار آنان را نكشيد . ) 180 - * ( أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَه هَواه وَأَضَلَّه الله عَلى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلى سَمْعِه وَقَلْبِه وَجَعَلَ عَلى بَصَرِه غِشاوَةً فَمَنْ يَهْدِيه مِنْ بَعْدِ الله أَ فَلا تَذَكَّرُونَ . وَقالُوا ما هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَنَحْيا وَما يُهْلِكُنا إِلَّا الدَّهْرُ وَما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ) * ( 3 ) ( آيا ديده اى كسى را كه هوايش را خداى خود قرار داده و او را بر مبناى علمش گمراه نموده و مهر به گوشش و قلبش زده و بر ديده اش پرده اى

--> ( 1 ) الزخرف آيه 23 تا 5 . ( 2 ) الدخان آيه 25 تا 29 . ( 3 ) الجاثية آيه 23 تا 24 .