محمد تقي جعفري
12
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
عصيان الخلق ( نافرمانى مردم ) 56 ، 62 - سبحانك خالقا و معبودا بحسن بلائك عند خلقك . خلقت دارا و جعلت فيها مأدبة : مشربا و مطعما ، و أزواجا و خدما و قصورا و أنهارا و زروعا و ثمارا ( خداوندا ، اى منزه از همهء نقائص در خالقيت و معبوديت كه مخلوقات را براى آزمايش نيكو آفريدى . خانه اى بس با عظمت ساختى ( خانهء آخرت ) و خوانى بيدريغ در آن بگستردى و در آن خوان بيدريغ انواع آشاميدنى و خوردنى ، و همسران و خدمتكاران و كاخهاى مجلل و چشمه سارها و مزارع و ميوهها قرار دادى . ) خدا در سراى باقى ، عوامل عاليترين لذائذ مادى و روحى را براى بندگانش آماده فرموده است . مباحث مربوط به بهشت برين در مجلد چهارم از ص 8 تا 13 و مجلد يازدهم از ص 14 تا ص 16 و مجلد چهاردهم از ص 253 تا 263 بررسى شده است ، مراجعه فرماييد . 63 ، 66 - ثمّ أرسلت داعيا يدعوا إليها ، فلا الدّاعي أجابوا ، و لا فيما رغَّبت رغبوا و لا إلى ما شوّقت إليه اشتاقوا . ( خداوندا ، سپس دعوت كننده اى فرستادى كه مردم را بسوى آن سراى جاودانى دعوت نمايد ، مردم نه آن دعوت كننده را اجابت كردند و نه به آن چه كه ترغيب فرمودى رغبت نمودند و نه به آن چه كه تشويقشان كردى مشتاق شدند . )