( اى پيامبر ، ما ترا شاهد و بشارت دهنده و تهديد كننده فرستاديم . و ترا دعوت كننده بسوى خدا و چراغ فروزان و روشنگر قرار داديم [ فرستاديم ] . ) صفت شاهد بودن پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در مواردى ديگر از آيات قرآنى آمده است ، از آن جمله الفتح آيهء 8 و المزّمّل آيهء 15 . همچنين دو صفت مبشّر ( بشارت دهنده بودن ) و نذير ( تهديد كننده ) بودن آن رسول اعظم در مواردى از قرآن آمده است ، از آن جمله المائده آيهء 19 و الأعراف آيهء 188 و البقرة آيهء 119 و سبأ آيهء 28 و فاطر آيهء 24 و فصّلت آيهء 4 و الإسراء آيهء 105 و الفرقان آيهء 56 . در آياتى از قرآن مجيد كلمهء شهيد در بارهء پيامبر اكرم و شهداء در بارهء امّت اسلامى آمده است از آن جمله : * ( وَكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً ) * . ( 1 ) ( و همچنين شما [ امّت اسلامى ] را امّتى وسط [ معتدل ] قرار داديم تا شهداء بر مردم باشيد و پيامبر هم شاهد بر شما باشد . ) و النّساء آيهء 79 و الحجّ آيهء 78 . با نظر به مجموع آيات و ديگر منابع اسلامى مىتوان گفت مقصود از شهادت امّت اسلامى به ديگر امّتها ، الگو و مبنا بودن اين امّت بر همهء آن امم است كه در افراط يا تفريط غوطه ورند و منظور از شاهد و شهيد بودن پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم هم ممكن است به معناى الگو و مبنا بودن آن حضرت به امّت اسلامى باشد كه بايد همهء عقائد و اعمال و حركات و سكنات و گفتار و انديشه‌هاى آنان بر آن الگو و مبنا استوار باشد و ممكن است به معناى آگاه و مطلع از عقائد و اعمال و حركات و سكنات و گفتار و انديشه‌هاى امّت اسلامى بوده باشد ، يعنى برخى از آيات ، معناى اوّلى و بعضى از آيات ديگر معناى دوم را متذكَّر مىشود . آن حضرت بشارت دهنده است به عنايات و الطاف پروردگارى به بندگانش كه اگر اطاعتش كنند و سرمايه‌هاى بسيار پرارزش خود را در راه تحصيل رشد و

--> ( 1 ) البقرة آيهء 143 .