و اين مضمون در سوره‌هاى الانبياء آيهء 47 و النّساء آيات 49 و 77 و 124 و الأنفال آيهء 60 و آل عمران آيات 25 و 108 و 161 و الأنعام آيهء 160 و يونس آيات 47 و 54 و النّحل آيهء 111 و الإسراء آيهء 71 و مريم آيهء 60 و المؤمنون آيهء 62 و الزّمر آيهء 69 و الجاثية آيهء 22 و الأحقاف آيهء 19 و غافر آيهء 17 و طه آيهء 112 آمده است . در مجلَّدات گذشته اثبات كرده‌ايم كه علَّت ظلم كردن در خدا وجود ندارد ، زيرا ظلم يا ناشى از احتياج است ، و يقينى است كه خداوند سبحان غنىّ و بىنياز مطلق است ، يا براى جلب سود براى خويشتن است ، و يقينى است كه خداوند با عظمتتر از آن است كه بخواهد سودى را براى خود جلب نمايد تا در اين راه ظلمى روا بدارد و يا ظلم مستند به جهل است در صورتى كه خداوند عالم مطلق بر همهء اشياء است بدون استثناء . و يا ناشى از خودخواهى است در صورتى كه ذات اقدس خداوندى واجد همهء كمالات بطور مطلق است و احساس حقارتى در آن ذات نيست كه با خودخواهى آن را جبران نمايد ، و احساس بزرگتر از خود او نيز وجود ندارد ، زيرا او بزرگتر از همه چيز است و حتّى بزرگتر از آن است كه بتوان او را توصيف نمود . و بطور كلَّى ، براى آن ذات اقدس كه همهء كمالات موجود است و هيچ نقص و بالقوّه اى وجود ندارد ، احتياج به برنهادن خود و دفاع از آن و تلقين سيطرهء آن خود به ديگران ندارد . ولى خداوند شما را از آزمايش كردن بدور نداشته است ، يعنى اى مردم ، گمان مبريد كه با ورود مصيبتها و ناگواريها و مشقّتها بر شما ، خداوند براى شما ظلم روا مىدارد ، بلكه همهء آنها براى آزمايش و تصفيه و تهذيب روحى شما است . * ( وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الأَمْوالِ وَالأَنْفُسِ وَالثَّمَراتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ . الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ . أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ) * . ( 1 ) ( و البتّه ما شما را با چيزى از ترس و گرسنگى و كاهش در اموال و

--> ( 1 ) البقرة آيات 155 تا 157 .